Kwiaty cebulkowe

krokus, szafran - Crocus L.

Rodzaj zawiera duża liczbę gatunków, występujących w basenie Morza Śródziemnego, .w Europie Środkowej, w północnej Afryce i zachodniej Azji. Są to niskie byliny o bulwach kształtu od płaskokulistego do kulistego. Liście wąskie, podłużne, często z białawym paskiem pośrodku. Kwiaty w rozmaitych barwach, kielichowate, o długiej rurce, czasem wyraźnie żyłkowane. Większość gatunków kwitnie wiosną, tylko nieliczne na jesieni.

Krokus krokusy

Crocus chrysanthus Herb. Rośnie dziko w Bułgarii. Grecji i Azji Mniejszej. Wysokość do 8 cm. Ma mniejsze kwiaty, kwitnie na wiosnę. Barwa kwiatów żółta lub niebieska, żyłkowanie wyraźne. Wymagania co do gleby takie same jak u pozostałych gatunków.

Crocus heuffelianus Herb. Jest rozpowszechniony przeważnie w Karpatach. Rośnie na łąkach i na trawiastych miejscach w lesie aż po pasmo podalpejskie. Wysokość 10—20 cm. Kwitnie od marca do maja. Kwiaty fioletowe lub białe. Jest jednym z pierwszych kwiatów wiosennych. Nieraz kwitnie wśród resztek śniegu. Wymaga gleby żyznej, przepuszczalnej, próchniczej oraz słonecznego stanowiska. Rozmnaża się z bulwek przybyszowych, które wyrastają obok bulwy macierzystej, po obumarciu części nadziemnej. W czasie zasychania roślina wymaga mniejszej wilgotności. Bulwy sadzimy jesienią na głębokość 8 cm, co 7 cm. W ogrodach skalnych stosuje się grupami (po 7—10 roślin) razem z innymi cebulkowymi lub osobno. Przepięknie wygląda wysadzony w trawie.

Crocus — mieszańce uprawne. Są to wielkokwiatowe krokusy powstałe dzięki skrzyżowaniu różnych gatunków. Kwiaty mają w rozmaitych kolorach, od białego i żółtego aż po jasno i ciemnofioletowy. Niektóre rośliny mają kwiaty pręgowane. Kwitną od kwietnia do maja, więc później od gatunków „botanicznych". Tworzą bulwy prawie okrągłe, do nieco wydłużonych. Po przekwitnięciu nadziemne części rośliny obumierają. Krokusy najlepiej udają się w glebie próchnicznej wymieszanej z piaskiem. Na stanowisku słonecznym kwitną obficiej. Rozmnaża się je z bulwek przybyszowych, które sadzimy od września do października na głębokość 8—10 cm. co 7 cm. Najpiękniej wyglądają w grupkach po 7—10 sztuk, w widocznych miejscach ogrodu skalnego, nadają się również do uprawy pod krzewami i drzewami.


Inne ciekawe opisy uprawy i pielęgnacji:

encyklopedia roślin