Kwiaty cebulkowe

Narcyz - Narcissus

Roślina ta każdemu z nas kojarzy się w wiosną. Obsadzając ogród lepiej unikać jednolitego rozmieszczania narcyzów na zbyt dużych powierzchniach: efektowniej wyglądają sadzone w grupach po 3 —5 cebul tej samej odmiany. Otrzymuje się wtedy stożkowate kępy, które przyciągają spojrzenia, przede wszystkim jeśli umieszczone są na tle grupy iglaków o ciemnym ulistnieniu. Wyglądają ładnie zarówno pod krzewami, jak i na trawniku. Ponieważ trawnik można strzyc dopiero, gdy liście narcyzów zżółkną, do sadzenia na nim trzeba wybierać przede wszystkim odmiany wczesne. Narcyzy mogą także być sadzone w wielobarwnych kępach w połączeniu z innymi kwiatami. Odmiany niskie uroczo wyglądają w ogródkach skalnych obok innych niskich roślin, nie odznaczających się silnym ukorzenieniem. Można je także stosować jako obwódkę. Narcyzy zalicza się do najlepszych kwiatów ciętych, a pędzenie ich jest łatwe. Cebule czasami mogą ucierpieć podczas zimy, dlatego w pierwszym roku po posadzeniu trzeba je przykryć gałęziami iglaków lub torfem.

Narcyz narcyzy

Ogrodnicy dzielą narcyzy na jedenaście grup w zależności od kształtu kwiatu. Niektóre grup;. dzieli się jeszcze na podgrupy w zależności od barwy płatków. Do pierwszej grupy należą narcyzy o przykoronku trąbkowym. Kwiat jest jeden na 40-centymetrowej łodydze. Przykoronek ma co najmniej taką długość, jak listki okwiatu. Spośród licznych odmian tej grupy przedstawiliśmy 'Beersheba' — czysto biały, listki okwiatu i przykoronek wydłużone; 'Content' — przykoronek bladożółty, listki okwiatu białokremowe; Treamble' — przkoronek cytrynowożólty, listki okwiatu czysto białe. Pomarańczowy; 'Tannhauser' — listki okwiatu szerokie, owalne, gładkie i żółte, przykoronek żółty, o brzegach lekko pofalowanych, pomarańczowoczerwony.

Czwarta grupa obejmuje narcyzy pełne, które stosuje się przede wszystkim do pędzenia. Mniej nadają się do sadzenia w kępach, ponieważ ciężkie kwiaty zginają łodygi, powodując ich łamanie, przede wszystkim w czasie deszczowej pogody. Odmiana 'Golden Castle' — zewnętrzne listki okwiatu białokremowe, wewnętrzne — jasnożółte; 'Hollandia' — okazały, pełny przykoronek pomarańczowy i bladożółte listki okwiatu. Druga grupa zawiera narcyzy wielkoprzykoronkowe, które osiągają również wysokość 40 cm i wydają po jednym kwiecie na łodydze; przykoronek jest tutaj krótszy od całej długości, ale dłuższy niż trzecia część długości listków okwiatu. Na rynku znajdują się liczne odmiany, spośród których często poszukiwana jest 'Easter Bonnet' o listkach okwiatu częściowo lekko pofalowanych o przykoronku wyraźnie fryzowanym na obwodzie. Listki okwiatu są kremowobiałe, przykoronek bladomorelowy, o brzegu łososioworóżowym. 'Polindra' ma listki okwiatu gładkie, białe, przykoronek żółty, z brzegiem nieco jaśniejszym. Do trzeciej grupy należą narcyzy o krótkim przykoronku. Mają wysokość 30—40 cm. Przykoronek jest płaski. Bardzo cenne odmiany: 'Belisana' — listki okwiatu owalne, białe, przykoronek silnie pofalowany, żółty, szeroko obrzeżony kolorem pomarańczowym; 'Signal Light' — listki okwiatu owalne, spiczaste, kremowobiałe, przykoronek lekko pofalowany, żółty szeroko obrzeżony kolorem pomarańczowym. W piątej grupie znajdują się mieszańce Triandrus. Należą do niej odmiany, u których na łodydze znajduje się 1 —6 zwisłych kwiatów. Listki okwiatu są bardziej lub mniej wygięte i zwinięte, przykoronek jest rozszerzony. Rośliny osiągają 25 —35 cm wysokości, a kwiaty są większe lub mniejsze, w zależności od odmiany.

Narcissus cyclamineus i jego mieszańce stanowią szóstą grupę. Są to jedne z najładniejszych narcyzów niskich. Żółte kwiaty mają długi, wąski przykoronek i listki okwiatu silnie wygięte, tworzące wąską koronę powyżej przykoronka. Jest to gatunek często spotykany, zwłaszcza w Hiszpanii i Portugalii. Wyhodowano liczne odmiany, mające zwykle jeden kwiat na łodydze i wysokość 30 cm. Są odmianami najbardziej odpowiednimi do ogródków skalnych. Kilka najładniejszych: 'Jenny' — kwiaty duże, przykoronek długi, szeroki, jasnożółty; 'Jumblie' — przykoronek wydłużony i jasnożółty, 2 — 3 kwiaty na łodydze; 'Peeping Tom' — doskonała odmiana do cięcia; kwiaty długo zachowują świeżość w wazonie. Przykoronek długi, intensywnie żółty.

Siódma grupa to mieszańce Jonquilla. Odmiany wchodzące w skład tej grupy mają kwiaty żółtozłote, łagodnie pachnące (zapach pomarańczy). Na łodydze osadzonych jest od l do 3 kwiatów, których przykoronki przypominają wydłużone trąbki. Odmiany te w klimacie środkowoeuropejskim są dość wrażliwe, należy więc koniecznie przykrywać je na zimę. Przykoronek ma miseczkowaty, żółty i również żółte, lecz jaśniejsze listki okwiatu (dla porównania przedstawiamy również gatunek wyjściowy, dziko rosnący — N. jonquilld).

Ósma grupa zawiera mieszańce Tazetta. Na spłaszczonej łodydze osadzonych jest od 4 do 20 kwiatów, o średnicy 3—6 cm. Większość z tych odmian ma przyjemny zapach. Używa się je w dużych ilościach do pędzenia; w gruncie często przemarzają i wymagają dobrego przykrycia na zimę. Do uprawy w ogrodzie nadają się następujące odmiany: 'Laurens Koster' — otrzymana w 1906 r., ale ciągle jeszcze jedna z najlepszych; na łodydze osadzonych jest 7 kwiatów o kremowo-białych listkach okwiatu, przykoronek krótki, pomarańczowożółty. 'Scarlet Gem' jest to również stara odmiana, wyhodowana w 1910 r. Na łodydze osadzonych jest 4 — 6 kwiatów. Listki okwiatu są żółtozłote, przykoronek pomarańczowy, krótki i pofalowany. Jest to doskonała odmiana, wprost nadzwyczajna do późnego pędzenia. Narcyzy Poeticus stanowią dziewiątą grupę. Odmiany, które ją tworzą, kwitną najpóźniej. Kwiaty odznaczają się przyjemnym zapachem i osadzone są pojedynczo na łodydze. Listki okwiatu są białe, owalne, przykoronek krótki i płaski, zwykle pomarańczowy. Najlepszą odmianą jest 'Actaea'. Roślina osiąga 60 cm wysokości. Duży kwiat ma średnicę 9 cm. Listki okwiatu są owalne, spiczasto zakończone, zachodzące na siebie, śnieżnobiałe. Przykoronek jest płaski, żółty, o brzegu ognistoczerwonym. Jest to doskonała odmiana na kwiat cięty i do pędzenia od połowy stycznia.

Dwie ostatnie grupy obejmują tzw. narcyzy botaniczne — gatunki, formy i odmiany naturalne narcyzów dziko rosnących. Podobnie jak tulipany ostatniej grupy, są to przede wszystkim rośliny o małych kwiatach i niskie, które kwitną przed narcyzami wielkokwiatowymi. Nadają się one przede wszystkim do ogródków skalnych. Zalicza się je do ośmiu podgrup.


Inne ciekawe opisy uprawy i pielęgnacji:

encyklopedia roślin