Kwiaty cebulkowe

psiząb - Erythronium L.

Rodzaj obejmuje około 20 gatunków, rosnących w Ameryce Północnej, Europie Środkowej, na Syberii i w Japonii. Są to niskie lub średnio wysokie byliny cebulowe, których liście tworzą rozetę. Jednym z najczęściej uprawianych i najpiękniejszych gatunków jest niżej opisany. Erythronium dens-canis L. - psiząb liliowy. Pochodzi z Europy Wschodniej i Środkowej. Z cebulki wyrastają jajowatolancetowe liście długości do 15 cm. Są one gładkie, niebieskozielone, z ciemniejszymi i jaśniejszymi plamkami. Roślina dorasta do wysokości 10—20 cm.

Psiząb

Kwiaty różowe, podobne nieco do kwiatów cyklamenu, z wyraźnymi słupkami. Roślina kwitnie w marcu i w kwietniu. Dobrze udaje się na glebie przepuszczalnej, próchnicznej, dość wilgotnej. Stanowisko powinno być półcieniste. Cebule sadzimy pod koniec lata, co 10—15 cm, na głębokość około 15 cm. Rozmnaża się również z nasion, lecz siewki zakwitają stosunkowo późno — dopiero po trzech latach. Na swym stanowisku utrzymuje się dość długo, dlatego pozostawiamy go w jednym miejscu przez kilka lat: wtedy się rozrasta i przepięknie kwitnie.

W uprawie znajdują się m. in. odmiany: 'Lilac Wonder', o kwiatach fioletowoczerwonych z brązowym pierścieniem pośrodku i 'Snów Flake', o kwiatach białych. Erythronium tuolumnense Appleg. Pochodzi z Kalifornii. Osiąga wysokość do 40 cm. Ma liście błyszczące, ciemnozielone. Kwitnie w kwietniu, wydając po 3 pomarańczowożółte kwiaty. Jego długie cebule sadzimy na głębokość 20 cm. w odległościach 15 cm. Rozmnaża się także z nasion.


Inne ciekawe opisy uprawy i pielęgnacji:

encyklopedia roślin