Kwiaty cebulkowe

szachownica - Fritillaria L.

Rodzaj obejmuje około 100 gatunków, występujących w strefie umiarkowanej półkuli północnej. Liczne gatunki uprawiane są już od średniowiecza jako ozdoba ogródków przydomowych. Są to rośliny cebulowe, różnej wielkości. Kwiaty przeważnie zwisające.

Szachownica szachownice

Fritillaria meleagris L. — szachownica kostkowata. Występuje od Anglii i Norwegii przez całą Europę Środkową aż po Kaukaz. Wyprostowane, rzadko ulistnione łodygi osiągają wysokość 20—40 cm. Kwiaty dzwonkowate ze specyficznym rysunkiem szachownicy na fioletowym tle. Kwitnie w kwietniu i maju. Dobrze rośnie na przepuszczalnej, lecz dostatecznie wilgotnej glebie ogrodowej, nadmiaru wody jednak nie znosi.

Wytrzymuje półcień, a nawet cień. chociaż w słońcu kwiaty mają ładniejszą barwę. W ogrodach skalnych sadzi się między takimi bylinami, wśród których najładniej zaprezentują się jej kwiaty. Niedługo po przekwitnieniu część nadziemna gnije. Cebule wyjmujemy dopiero wtedy, kiedy chcemy ją rozmnażać, na jednym miejscu szachownica ta może bowiem pozostawać kilka lat. W czasie bezśnieżnych zim często wymarza. Odmiany uprawne mają kwiaty o bardziej urozmaiconych barwach, np. 'Aphro-dite' — kwitnie biało, 'Pomona' ma kwiaty białawe w brązowofioletową kostkę, 'Conferta' odznacza się kwiatami w biało-brązowo-czerwony deseń.

Fritillaria pallidiflora Schrenk — szachownica bladokwiatowa. Pochodzi z Ałtaju. Jej liście osiągają szerokość nawet do 2 cm, wysokość rośliny waha się od 15 do 50 cm. Kwiaty, w jasnych barwach, od śmietankowobiałej, przez jasnożółtą do zielonkawożółtej — ukazują się w maju. Kwiatostan zawiera do 12 kwiatów. Roślina wymaga gleby próchnicznej, stanowiska słonecznego. Cebule sadzimy na głębokość 20 cm i w odległościach 15 cm. Stosuje się niewielkimi grupami na „łączkach" w ogrodach skalnych.


Inne ciekawe opisy uprawy i pielęgnacji:

encyklopedia roślin